소망교도소, 이란 신문에 기사화

"하나님 은혜로 선한 결과 이루소서,소망교도소 형제 자매들"

편집인 | 입력 : 2019/09/26 [22:47] | 조회수: 308

9.24일 아시아기자협회 회원들이 경기도 여주에 있는 소망교도소를 방문한 후 그 중에 이란 이슬람교도인 프네 네마이 기자가  "하나님 은혜로 선한 결과 이루소서, 소망교도소 형제 자매들"이란 제목으로 기사를 올려 눈길을 끈다. 한국교회들이 연합해서 만든 소망교도소가 이란 여기자에 의해 이란 전역과 아랍권에 알리는 계기가 되었다.

 

소망교도소는 김대중 전대통령이 명성교회에 설립요청을 하여 명성교회가 중심이 되어 한국교회가 후원을 하여 약 200억의 예산갖고 시작하였다. 이번에 아시아기자들에 의해 아랍과 아시아에 알려지는 계기가 되었다.    

 

https://www.isna.ir/news/98070302838/

 

▲     ©편집인

 

 

프네 네마이 기자는 본지와 소망교도소에 대해서 다음과 같이 인터뷰 했다.    

 

 

오늘 나는 매우 흥미로운 사설 교정시설을 경험했습니다. 이곳은 교외 아름다운 자연경관속의 마치 천국과 같은 분위기로 최고의 운영자들이 운영하는 아주 만족스러운 시설을 갖추고 있습니다.

 

이런 좋은 사설 교정소에서 대우를 받으며 수감생활을 하는 수감자(죄수)들은 이미 안정적인 얼굴을 하고 있으며, 이들이 수감을 끝내고 나가면 다시 들어오기를 원치 않을 것입니다.

 

이들은 사회로 나가면 자기들 스스로 살아가는 방법을 찾을 것이며 새로운 인생을 살게 될 것입니다.

이 수용시설은 여러나라 특히 이란에게 좋은 모델이 될 것입니다.

 

이란에는 이런 사설 교정시설이 없으며 수감생활을 마치고 나가면 심리치료를 하는 정도입니다.

앞으로 이 사설 교정소에 대한 글을 아시아 N에 투고할 것이며 아시아, 중동, 이란에 관련 글을 써서 알릴 것입니다.

 

본인은 프네 내다이 이며 메가진 주필로서 아시아 N의 기자이고, 아시아 기자연합회 부회장입니다.

 

그는 바로 자신이 근무하는 신문사에 아랍어로 소망 교도소에 대한 기사를 올렸다.

 

 آن‌ها را به زور از زندان بیرون می‌کنیم!

زندان خصوصی در کره جنوبی

ترجیح می‌دهید آزادانه در خانه‌ای کوچک و جامعه‌ای با کمبود امکانات زندگی کنید، یا یک زندانی در بهشتی با همه امکانات باشید؟

در کره جنوبی هستند اشخاصی که جرمی مرتکب شده‌اند اما ماندن در زندان خصوصی «سُمانگ» را به زندان‌های دولتی ترجیح می‌دهند.

به گزارش ایسنا، زندان خصوصی سمانگ (Somang) در شهر یاجو (yeoju) صد کیلومتری جنوب شرقی سئول قرار دارد؛ مکانی واقعی برای اصلاح و تربیت زندانیانی که قصد تغییر دارند.

ساختمان و بسیاری از امکانات زندان سمانگ را آگاپه ـ جامعه مسیحیت کره ـ تامین کرده است. ۱۰ درصد هزینه‌های این زندان از دولت و ٩٠ درصد دیگرش را بخش خصوصی و کمک‌های مردمی  تامین می‌کند.

کوآن گی هون (Kwon Gi Hun) ـ رییس زندان سمانگ ـ در معرفی این مؤسسه اصلاح  زندانیان، می‌گوید: مؤسسه اصلاح سُمانگ ٩ سال پیش ساخته شده و فعالیت‌های  زیادی در اینجا انجام می‌شود. ساختمان مؤسسه سال ١٩٩٥  توسط کلیسا ساخته شد. در سال ۱۹۹۱ قانون مربوط به نحوه اداره این مؤسسه در مجلس تصویب شد. سال ۲۰۰۱  آگاپه تاسیس شد. ۲۰۰۳ دولت و آگاپه قرارداد همکاری با این موسسه را امضا کردند و درنهایت ٢٠١٠ اینجا راه‌اندازی شد. «سمانگ» تنها زندان خصوصی در آسیا است.

او ادامه می‌دهد: در استرالیا، آمریکا، اروپا هم چنین زندانی را می‌توان یافت، اما همه آن‌ها انتفاعی هستند، درحالی‌که سُمانگ غیرانتفاعی است.

کوآن می‌گوید: مؤسسه ما بر اساس مدلی از زندان خصوصی برزیل تاسیس شده. در کره ٥٣ مؤسسه اصلاح و تربیت وجود دارد که همگی توسط دولت اداره می‌شود. این تنها زندان خصوصی در کره و کل آسیا است.

رییس این زندان خصوصی اضافه می‌کند: مؤسسه اصلاح سمانگ براساس آزادی، اعتماد و عشق اداره می‌شود. به زندانیان اختیار داده می‌شود تا خودشان کارهایشان را انجام دهند. برنامه‌های آموزشی و روشنگرانه زیادی داریم. تمرکز ما روی پرورش شخصیت و آموزش و تصحیح رفتار اجتماعی آن‌ها است. برنامه‌های درمان ذهنی، روانی، مشاره و هنردرمانی داریم. ما به آنها یاد می‌دهیم که بعدا چطوری زندگی کنند. راهنمایی می‌کنیم بر اساس روح الهی‌شان زندگی کنند. با کمک به درمان درونشان یاد می‌دهیم که اعتماد به‌نفس و عشق و هارمونی را تمرین کنند و از این پس شهروند خوبی باشند و دوباره خطا نکنند.

کوآن، شرایط پذیرش زندانی‌ها را این‌گونه توضیح می‌دهد: افراد زیر ٦٠ سال و محکومیت‌ها بین یک تا هفت سال است. ما فقط زندانی مرد قبول می‌کنیم.

او می‌گوید: در مقایسه با زندان‌های دولتی میزان کنترل سمانگ بر زندانی‌ها، موفقیت بیشتری داشته است. آمار نشان می‌دهد ارتکاب دوباره جرم در میان زندانیان زندان‌های دولت ٢٤ درصد و در بین زندانیان سمانگ ١٠ درصد بوده است.

یکی از زندان‌بانان قدیمی درباره معماری ساختمان و نحوه مراقبت و پایش زندانیان توضیح می‌دهد:
درون اتاق زندانیان دوربین وصل  است، بیشتر برای حفاظت از جان خودشان و جلوگیری از درگیری‌های داخلی

رییس زندان خصوصی سمانگ با اعتقاد بر این‌که سیستم اصلاح و تربیت کره‌ای واقعا پیشرفته است، اضافه می‌کند: ما برنامه‌های زیادی برای بهتر کردن آن داریم. برنامه‌های ما در کشورهای دیگر شناخته شده و همه برای کمک به زندگی بهتر بعد از دوره محکومیت است. ما آماده‌ایم در زمینه راه‌اندازی چنین مؤسسه‌ای به کشورهای دیگر  کمک کنیم.

او به هزینه‌های این زندان اشاره می‌کند و می‌گوید: سالانه ٢٤ میلیون «وون» حدود ٢٠ هزار دلار برای هر زندانی هزینه می‌شود. مجرمان مواد مخدر یا کسانی که علیه امنیت عمومی رفتار کرده‌اند را قبول نمی‌کنیم.

کوآن با اشاره به تفاوت دیگر این زندان خصوصی با سایر زندان‌ها، بیان می‌کند: در زندان  دولتی به خاطر تشابه اسامی، زندانی را با شماره (عدد) صدا می‌کنند، ولی ما اینجا آنها را با اسم صدا می‌کنیم.

رییس زندان سمانگ که در جریان بازدید از این مکان توضیحاتی را به روزنامه‌نگاران ارائه می‌کرد، درباره نحوه گزینش زندانی‌ها توضیح می‌دهد: ما با هماهنگی وزارت دادگستری، با زندانیانی که خودشان داوطلب‌اند، مصاحبه می‌کنیم که باید نمره خاصی را به‌دست بیاورند. مهمترین معیار انتخاب در مصاحبه اراده آن‌ها برای تغییر است. بنابراین زندانی‌هایی که واقعا می‌خواهند تغییر کنند در اینجا پذیرفته می‌شوند.

یکی از حیاط‌های زندان
زندانی‌ها پس از ناهار در مسیری شیب‌دار به محل کارشان می‌روند تا به سمت کار و درآمد هل داده شوند

یکی از کارمندان روابط عمومی زندان ادامه می‌دهد: زندانی‌ها خودشان منوی غذایشان را انتخاب می‌کنند و حتی غذای روزانه‌شان را می‌پزند. سالانه حدود ٣٠٠٠ داوطلب در زمینه‌های گوناگون برای کمک به آموزش، درمان و دیگر امور به سمانگ می‌آیند. معتقدان مذهبی زیادی هستند که بر اساس باور مذهبی، خود را موظف به خدمت می‌دانند.

سمانگ با وسعتی در حدود ۷۷ هزار متر مربع، ظرفیت ۴۰۰ نفر را دارد که رده سنی زندانیان آن بین ۲۲ تا ۶۰ است. همه زندانی‌ها مرد هستند و ۶۰ درصدشان مجرمان خشونت‌های اجتماعی.

به گفته مسؤولان زندان خصوصی سمانگ، مصاحبه‌ای که از زندانیان برای پذیرش می‌شود، درباره سلامتی و توانایی ارتباط اجتماعی، نوشتن و خواندن است.

کارمند روابط عمومی زندان ادامه می‌دهد: مذهب و تحصیلات آن‌ها برای ما اهمیتی ندارد. برای ما اراده آن‌ها برای عوض شدن مهم است. ما فهرست منتخبان را به وزارت دادگستری می‌فرستیم و آن‌ها پس از  تایید، زندانی‌ها را به اینجا منتقل می‌کنند.

٢٠٠ نفر داوطلب به طور ثابت در اینجا خدمت و کمک می‌کنند تا زندانی‌ها مهارت‌های مختلفی را بیاموزند. کارمند روابط عمومی این اطلاعات را می‌دهد و به سخنی از بودا که گفته «اگه نمی‌خواهید کار کنید پس نخورید!» اشاره می‌کند و ادامه می‌دهد: اینجا کار کردن و آموختن مهارت برای زندگی پس از زندان اهمیت دارد. وقتی کسی دوره حبسش تمام می‌شود، مهمانی خداحافظی می‌گیرم. آن‌ها واقعا تمایلی به رفتن ندارند و ما گاهی آن‌ها را به زور بیرون می‌کنیم!

سوییت خصوصی برای ملاقات زندانی با خانواده‌اش دارای تمام امکانات یک خانه؛ اتاق خواب، آشپزخانه، حمام، تلویزیون و...
اتاق مخصوص ملاقات زندانیان با خانواده، به‌مدت چهار ساعت

وی اضافه می‌کند: آنقدر برنامه و فعالیت از جمله تدریس زبان، موسیقی، نقاشی، مهارت‌های فنی، روان درمانی می‌گذاریم که شخصیتی تازه از آن‌ها ساخته می‌شود. ما شخصیت آن‌ها را ازشان نمی‌گیریم و به آن‌ها احترام می‌گذاریم. کارمندان زندان نه تنها زندانی‌ها را به اسم صدا می‌کنند، بلکه در سالن با زندانی‌ها غذای یکسان می‌خورند. در همه جای ساختمان نور طبیعی داریم. زندانی‌ها خودشان گروه‌های کوچکی درست می‌کنند و به فعالیت دلخواه مشغول می‌شوند.

او به یکی از رسم‌های زندان اشاره می‌کند و می‌گوید: زندانی قبل از آغاز دوره محکومیت روی کاغذی می‌نویسد پس از آزادی چه کار می‌خواهد انجام دهد بعد با صدای بلند برای همه می‌خواند و نوشته را
 در جایی مخفی می‌کند. وقتی دوره محکومیتش تمام شد چک می‌کنیم ببینیم چقدر رفتارهایش اصلاح شده است.

سالن غذاخوری زندان
ناهارخوری زندان

این مسؤول زندان ادامه می‌دهد: آن‌ها در اینجا مهارت‌هایی به دست می‌آورند تا بعدا بتوانند پول در بیاورند. یاد میگ‌یرندکه چطور با مُهر سابقه‌دار که بر پیشانی‌شان خورده زندگی کنند و بر این موضوع غلبه کنند.

کارمند روابط عمومی تصویرهایی از زندانی‌های سمانگ را نشان می‌دهد و می‌گوید: زندانی حالت پشیمانی را تمرین می‌کند. گاهی هنرپیشه‌های معروف می‌آیند و به زندانی حالت پشیمانی یاد می‌دهند. گاهی در فضای باز مهمانی باربکیو می‌گیرند و عین خانواده در کنار هم خوش می‌گذرانند. گروهی کیمچی (خوراک کره‌ای) درست می‌کنند. محصولات دست ساز خود را با حمایت اس کی (SK) می‌سازند، اس کی برایشان می‌فروشد و بایت آن دستمزد می‌گیرند. عده‌ای در گروه کر شرکت می‌کنند. حتی اتاق‌های جداگانه‌ای دارند برای ملاقات چهار ساعته و یا حتی یک روزه با خانواده‌شان. در واقع همسر و فرزندان زندانی به زندان می‌آیند و در سوییت‌های مخصوصی یک شبانه روز را با زندانی خود می‌گذرانند.

او درباره سرنوشت زندانی‌هایی که از سومانگ می‌ورند، توضیح می‌دهد: بعد از دوره زندان سه جا هست مثل حمایتگاه که  ماهی یک بار می‌توانند در جلسه آن شرکت کنند و رابطه‌شان را با آموزش‌های اصلاحی حفظ کنند. حتی وقتی آزاد می‌شوند و مغازه یا محل کار خود را باز می‌کنند،   اسم آگاپه را بالای سر در خود می‌زنند. یعنی اینجا را فراموش نمی‌کنند.

کارگاه تولید آثار هنری زندانیان، برای فروش و کسب درآمد

پس از این صحبت‌ها درهای زندان به روی روزنامه‌نگارانی از مالزی، مغولستان، ویتنام، بحرین و ایران باز می‌شود تا از نزدیک آنچه را در «سمانگ» نخستین زندان خصوصی آسیا می‌گذرد، از نزدیک بببنند.

بازدید جمعی از روزنامه‌نگاران آسیایی از زندان خصوصی در کره جنوبی

گزارش از پونه ندایی

انتهای پیام

이 기사에 대한 독자의견 의견쓰기 전체의견보기
기사 내용과 관련이 없는 글, 욕설을 사용하는 등 타인의 명예를 훼손하는 글은 관리자에 의해 예고없이 임의 삭제될 수 있으므로 주의하시기 바랍니다.
닉네임 패스워드 도배방지 숫자 입력
제 목
내 용